ما هر چند وقت یک بار پناه میاریم اینجا،نوشته های هم رو می خونیم و دوباره میریم و تا چند وقت خبری ازمون نیست و باز برمی گردیم اینجا!اینجا پناهگاه خیلی از بچه هاست.وبلاگ یک پناهگاه امن واسه خیلی از آدم هاست که سال هاست می نویسن و می نویسن.می دونی اونایی هم که دیگه برنگشتن اینجا مثل اون روستایی تازه به دوران رسیده ای هستن که وقتی رفت شهر همه چیز خودش رو از یاد برد و فکر کرد از اول شهری بوده اما مایی که بر می گردیم و بازم به اینجا سر می زنیم و می نویسیم اصالت داریم و یادمون نرفته چی بودیم و چی شدیم!منگنه به : ذهن امروز من
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۳ ساعت صفر توسط میلاد
|
برچسب:
نویسنده: محمد اکبریپور
تاريخ: سه
شنبه
23 مرداد
1403 ساعت: 18:58